ไผ่ ณ. คิวบิค

โครงการนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมcubic school

http://cubicschool.exteen.com/

-------------------------------------------------------------------------  

จาก เอนทรี่นี้ ของ ผปค.ลีลี่ 

17.47 น.

แสงไฟปีใหม่ส่องแสงวิบวับผ่านหน้าต่างรถที่กำลังแล่นไปอย่างช้าๆ เหมือนใจของเด็กหนุ่มที่กระพริบไปด้วยแสงไฟแห่งความฝัน..

ตอนนี้ไผ่รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นไม่เป็นส่ำยิ่งใกล้ถึงโรงเรียนเท่าไหร่เขาก็ยิ่งสะกดจิตใจตัวเองไม่ได้  ยิ่งคิดว่าจะได้เจอลีลี่ในงาน ได้เดินเข้างาน ได้เต้นรำ ... จิตใจของหนุ่มลูกทุ่งก็โบยบินไปถึงงานซะแล้ว

"เฮ้ย ไผ่.. น้าถามไม่ได้ยินเหรอ?" เสียงน้าพลดังเข้ามาแทรกตัวในห้วงจินตนาการจนกระเจิดกระเจิง

"หา.. ครับ น้าพลถามว่าไงนะครับ" เด็กหนุ่มตอบตะกุกตะกัก

พลมองหน้าหลานคนนี้อย่างเหนื่อยใจ

"น้าถามว่าที่โรงเรียนนี่เขาจัดงานถึงกี่โมงน้าจะได้มารับถูก" น้ำเสียงพลเจืออารมณ์หงุดหงิดนิดหน่อย

"เอ่อ .. ก็คงหลังเที่ยงคืนมั๊งครับ เพราะเห็นว่ามีเคาทดาวน์ด้วย" เด็กหนุ่มตอบหลังจากตั้งสติได้

"อืมม.. งั้นน้ามารับตอนเที่ยงคืนครึ่งละกัน"

"ครับ.." หลังจากเสียงตอบของไผ่ทุกอย่างก็เข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง..

.. พลมองท่าทีของหลานคนนี้แล้วอดคิดถึงพี่พิมไม่ได้ ไอ้นิสัยใจลอย ขี้อาย ขี้กลัว แล้วชอบคิดอะไรคนเดียวแบบนี้ถอดแบบจากพี่สาวมาเต็มๆ เฮ้อ.. เมื่อก่อนมีพี่สาวเหมือนมีน้องสาว ..ตอนนี้นี่มีหลานยิ่งกว่ามีลูกอีก กรรมจริงๆเล้ย..

"ชุดนี้น้าพลเคยใส่มาก่อนเหรอครับ.. เห็นแม่เคยบอกไว้" เสียงเด็กหนุ่มเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ

"อือ.." พลตอบแบบขอไปทีเพราะไม่อยากคิดถึงภาพตัวเองตอนแต่งชุดนั้น.. ปีใหม่ปีนั้นเป็นความทรงจำเลวร้ายของเขาเพราะโดนล้อเป็น สุรพล ตลอดงาน ขนาดจะขึ้นไปร้องเพลงเพื่อนยังแกล้งเปิดเพลง 16 ปีแห่งความหลังให้ร้อง จนป่านนี้เวลาไปงานเลี้ยงรุ่นก็ยังโดนล้อไม่เลิก.. เพราะไอ้ชุดเนี๊ยะ

พลหันไปมองไผ่ที่ใส่ชุดนี้.. ดูเข้ากันอย่างประหลาด ก่อนจะสังเกตเห็นกล่องของขวัญในมือไผ่ และกล่องของขวัญชิ้นเล็กๆอีกอันนึงวางข้างบน

"ไอ้กล่องเล็กๆนั่นอะไรน่ะ?"

ไผ่สะดุ้งเล็กน้อยก่อนตอบ "ของขวัญให้เพื่อนน่ะครับ" พลางหยิบกล่องน้อยหย่อนลงกระเป๋าเสื้ออย่างรวดเร็ว

มีความลับเรอะ.. เหมือนพี่พิมแม้กระทั่งเรื่องนี้ ถ้าเป็นแบบนั้นถามไปก็คงไม่ได้อะไร พลถอนหายใจก่อนเลี้ยวรถเข้าหน้าประตูโรงเรียน

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 17.55 น.

ไผ่ยืนรอหน้าทางเข้าของโรงเรียนยิ่งเห็นเพื่อนๆแต่งชุดสวยๆมางานกันก็ยิ่งประหม่า แต่ละคนแต่งชุดมางานกันสวยๆทั้งนั้นเลย ไผ่เริ่มรู้สึกว่ามาผิดงานซะแล้วเหมือนเด็กลูกทุ่งหลงทางยังไงไม่รู้

ก่อนที่ความรู้สึกแย่ๆของเด็กหนุ่มจะถล่มทับเขาตายนางฟ้าก็มาพอดี..

"ลุงสะอาดคะ จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะ ไผ่ยืนรออยู่ตรงนั้น" เสียงใสๆของนางฟ้าทำให้ใจเด็กหนุ่มเตลิด

เมื่อไผ่เหลียวไปมองทางนั้น..

แสงไฟจากรถส่องมาด้านหลังลีลี่เหมือนปีกนางฟ้า.. มันทำให้จินตนาการของไผ่กระเจิดกระเจิงไปอย่างช่วยไม่ได้

นางฟ้าจำแลง - สุนทราภรณ์

..

.

"ไผ่ ไผ่ ไผ่ๆๆๆ" เสียงนางฟ้าปลุกให้เด็กน้อยตื่นจากภวังค์

"อ่า เออ.. สวัสดี ลี่ลี่"

"เป็นอะไรรึป่าว ลี่ลี่เรียกตั้งหลายรอบแล้วเนี่ย"

"ป่าว เออ.. แสงไฟมันส่องเข้าตานะ"

"อืม ถ้าไม่มีอะไรงั้นเข้างานกันเธอนะ" ลี่ลี่ยิ้ม

"อืมได้ๆๆ.." ไผ่ที่ตอนนี้เขินอย่างหนักรีบเดินเข้างาน

"เอะ เดี๋ยวสิไผ่ จะรีบเดินไปไหน มาด้วยกัน ก็ต้องให้ลี่ลี่ควงแขนด้วยสิ" เด็กหญิงหัวเราะ

เมื่อแขนของลีลี่คล้องเข้ากับแขนของไผ่หัวใจหนุ่มน้อยหยุดเต้นไป 1 จังหวะก่อนจะดังระรัวนับครั้งไม่ถ้วน

ยังดีที่เสียงเพลงในงานค่อนข้างดัง ไม่งั้นลี่ลี่คงได้ยินเสียงหัวใจของไผ่เต้นไปแล้ว..


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
22.53 ข้างโต๊ะอาหารในงาน


"ลี่ลี่ดูมีความสุขกับการกินดีนะ" ไผ่เอ่ยขึ้นขณะที่ลีลี่หยิบกระทงทองชิ้นที่ 14 เข้าปาก

"อืม... วันนี้ยังไงนะ ฟ้าก็รถเสียมาช้า ภูมิก็อยุ่ไหนไม่รู้

"อยู่กับสาวสับปะรดล่ะมั๊ง" หยินพูด

"อ่า... บูมหรอ เดี๋ยวลี่ลี่ เอาเค้กไปหาภูมิกินดีกว่า สองคนรออยู่นี่ก็นะ"

ลี่ลี่หยิบเค้กไปเดินหาภูมิ

ไผ่มองตามลีลี่ไป ท่าทางชะเง้อชะแง้แบบนั้นทำเอาหยินเริ่มรำคาญ

"นี่ตาทึ่มถ้าห่วงเค้านักก็ตามเค้าไปเลยสิจะมัวมานั่งกินยุงอะไรแถวนี้" หยินประชด

ไผ่หันมาสบตาสาวหัวเห็ดแล้วถามเพื่อเรียกความมั่นใจอีกที

"เราควรตามลีลี่ไปไหมอ่ะหยิน"

"อะไรเนี่ย! จะจีบสาวก็หัดคิดเอาเองมั่งดิ" แม่หัวเห็ดทิ้งท้ายอย่างไม่ใส่ใจก่อนลุกไปหาของกินสบายใจเฉิบ

ไผ่ได้แต่ก้มหน้าคิดฟุ้งซ่านต่อไป ใจนึงก็อยากตามลีลี่ไป อีกใจนึงก็กลัวลีลี่รำคาญ จะเอาไงดีวะเนี่ย

หยินเดินถือจานใส่ของกินกลับมาพอเห็นไผ่ยังนั่งอยู่ที่เดิมเลยถอนหายใจให้ในความซื่อบื้อของหนุ่มบ้านนอก

"นี่ไผ่ เราจะบอกอะไรให้นะ.." ไผ่เงยหน้ามองขณะที่หยินยังคงพูดต่อไป

"..ผู้หญิงน่ะไม่ชอบผู้ชายคอยตามตื๊อตามรังควาญก็จริง.. แต่ว่านะ" ยายหัวเห็ดหยุดพูดพร้อมหันมาจ้องหน้าไผ่ก่อนพูดประโยคเด็ด

"ผู้หญิงเค้าก็ไม่ชอบผู้ชายที่ไม่ทำอะไรเลยเหมือนกันน่ะแหละ" หยินเดินไปนั่งข้างๆก่อนสรุปประเด็น

"ดังนั้น.. ไผ่ถ้านายคิดจะยิงประตู  สิ่งแรก.. นายต้องแย่งบอลให้ได้ก่อนนะ.. จำไว้"

ไผ่หันมามองหยินด้วยสายตาเหลือเชื่อ ไม่นึกว่ายายหัวเห็ดจะเอ่ยประโยคแบบนี้ออกมาได้

พอมานึกอีกที่ก็คงจริงแบบที่หยินว่าถ้ามัวแต่นั่งแบบนี้คงไม่ดีแน่ ไผ่ล้วงมือเข้าไปที่กระเป๋าเสื้อหยิบของขวัญกล่องน้อยที่เขาแอบไปหามาเมื่อวันก่อน นั่นทำให้เขาเริ่มมีสติแล้วลุกขึ้นอย่างรวดเร็วจนหัวเห็ดสะดุ้ง

"ขอบใจนะหยิน" ไผ่เอ่ยก่อนจะเดินไปตามทางที่ลีลี่เดินไป

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2bCon...

สรุปช่วงแรก

- ไผ่นั่งรถมากะน้าพลสิ่งที่คุยในรถทำให้น้าพลคิดว่าไผ่เหมือนแม่

- ไผ่เจอลีลี่ตะลึงตึ๊งตึงในความสวย...

- ขณะที่ลีลี่เดินไปหาภูมิหยินแอบดันไผ่ให้ฮึด

- ไผ่เอาของขวัญมากะเตรียมเอาไปให้ลีลี่.. ก่อนเหยียบระเบิด

- เอนทรี่หน้าคาดว่าไผ่คงเหยียบระเบิดตาย 55555

- เพลงนี้คิดว่าเข้ากะจังหวะไผ่เจอลีลี่ดี เลยเอามาเปิดรำคาญก็ปิดไปเน้อ